Uit de ‘Oude Blauwwit-doos van John Rommers: Steenbergen 1 kampioen na bewogen seizoen 1987/1988 en na knotsgekke laatste competitiewedstrijd tegen R.S.V.

In het seizoen 1986/1987 werd de uit Roosendaal afkomstige Rob Hellendoorn de nieuwe trainer van de selectie van v.v. Steenbergen. Hij volgde de eveneens uit Roosendaal afkomstige Cor Hollestelle op, die in het seizoen daarvoor ( 1985/1986) met zijn elftal was gedegradeerd uit de 3e klas. Waardoor Rob Hellendoorn weer moest beginnen in de 4e klas.
Geen gemakkelijke opgave uiteraard, mede vanwege het feit dat enkele jarenlange vaste krachten hadden besloten hun voetbalschoenen aan de wilgen te hangen.
Jan Geers en Willemjan Verkouter stopten vanwege hun leeftijd, Wim de Kock vanwege een hardnekkige knie blessure.
Aanvoerder Cees van de Reest was daardoor met zijn 32 jaar eigenlijk de enige ervaren speler in het nieuwe team van Rob Hellendoorn. Willemjan Verkouter bleef echter wel betrokken bij de selectie omdat hij vanaf het aantreden van Rob Hellendoorn verzorger werd als opvolger van Piet Delhez.
In het eerste seizoen dat Rob Hellendoorn de leiding in handen had waren de resultaten, vooral in de eerste competitiehelft, niet om over naar huis te schrijven. Maar na de winterstop draaide zijn ploeg een stuk beter waardoor uiteindelijk een 6e plaats werd bereikt in de eindrangschikking van het seizoen 1986/1987.

Elftal met belofte voor de toekomst

Ook het volgende seizoen – het seizoen 1987/1988 – had Rob Hellendoorn de leiding over de selectie van de Blauwwitten. In de tweede helft van het voorgaande seizoen was hij al begonnen met het inpassen van diverse jeugdspelers en dat zette hij voort in het nieuwe seizoen.
Aanvoerder Cees van de Reest ( 33 jaar inmiddels) bleef de enige speler met ervaring , vervolgens was er een ‘gat’ naar spelers die zo’n 10 jaar jonger waren. “We hebben een elftal voor de toekomst”, zei trainer Rob Hellendoorn.
“Steenbergen is een stevige kluif voor iedere tegenstander”, kopte Cees van de Reest in een krantenartikel voorafgaand aan het begin van de competitie. “Steenbergen nog volop in opbouw” was de titel van een voorbeschouwing waarbij Ger de Jong aan het woord kwam. Duidelijk was dat Rob Hellendoorn aan het bouwen was met als uitgangspunt om over enkele jaren te pieken.

Hotel Aarden ‘Goalgetter trofee’

Frans Joosse , op dat moment de uitbater van Hotel Aarden ( het tegenwoordige hotel/brasserie De Kaai) en al vele jaren sponsor van diverse Steenbergse sportverenigingen, begon vanaf het voetbalseizoen 1987/1988 met de Hotel Aarden Goalgetter Trofee. De bedoeling van Frans was op deze manier meer naamsbekendheid in de regio te krijgen.
Zes verenigingen uit de regio, Sc. Kruisland, Sc. Welberg, Val Aan, NVS, Noad’67 en v.v. Steenbergen, konden met hun eerste elftal daaraan meedoen en de speler die de meeste doelpunten zou scoren werd winnaar van deze nieuwe trofee.
Een mooi initiatief wat door de trainers (en spelers ) van de diverse verenigingen werd toegejuicht.

Slechte competitiestart

De eerste kompetitiewedstrijd welke voor Steenbergen op het programma stond was een thuiswedstrijd tegen debutant Unitas uit Etten Leur. En dat werd meteen een nederlaag, dus dat was balen. Na een succesvolle oefenperiode verloor Steenbergen deze eerste wedstrijd met 0-1. Maar geleidelijk aan werden de resultaten beter en beter, hetgeen halverwege de competitie resulteerde in een 2e plaats op de ranglijst achter koploper ‘De Schutters’ uit Stampersgat.
Totaal 7 overwinningen en 4 verliespartijen en slechts 2 punten achterstand op de koploper, niet slecht maar het kon beter.

Onweer incident

Op dinsdagavond 8 oktober deed zich tijdens de training van de selectie een vervelend incident voor. De regen kwam die avond met bakken uit de hemel, daarbij onweerde het regelmatig, waardoor trainer Rob Hellendoorn besloot de training later te beginnen.
Nadat er was gestart met de training begon het kort daarna weer te onweren, reden voor een 3-tal spelers om op eigen houtje de training te verlaten. Trainer Hellendoorn pikte dat niet en besloot het 3-tal een schorsing op te leggen tot 1 januari 1988.
Zijn besluit was er mede op gebaseerd dat er zich naar zijn mening al eerder enkele incidenten met dezelfde spelers hadden voorgedaan. Voor hem was dit dus de bekende druppel.

Fc Antwerp komt op bezoek

Tijdens de laatste maanden van 1987 hadden diverse Blauwwit vrijwilligers, vooral leden van de supportersclub, ervoor gezorgd dat er op veld 1 van het sportpark aan de Seringenlaan een lichtinstallatie was geplaatst, mede mogelijk gemaakt dankzij vele sponsoren.
Natuurlijk moest die officieel in gebruik worden genomen, liefst met een wedstrijd van het eerste elftal tegen een gerenommeerde tegenstander.
Via bestuurslid Ad Bruynseels van de supportersclub werden de eerste contacten gelegd met de Belgische Eerste klasser Fc Antwerp, op dat moment de koploper in de hoogste klasse van de Belgische kompetitie.
Trainer van Fc Antwerp was de bekende George Kessler, ook in Nederland geen onbekende, terwijl ook de Nederlandse spelers Frans van Rooy en Jan Poortvliet deel uitmaakten van het team van Fc Antwerp.
Een aantrekkelijke tegenstander dus, die uiteindelijk bereid was naar Steenbergen te komen voor de openingswedstrijd ter gelegenheid van de ingebruikname van de lichtinstallatie op woensdagavond 3 februari 1988.
Een avond waarop wederom de regen met bakken uit de hemel kwam vallen.
Ondanks dat waren de supporters in grote getale naar Steenbergen gekomen om in een leuke wedstrijd te zien dat het waterballet werd gewonnen door Fc Antwerp met 6-2.
Namens Steenbergen waren het Corné van Dijk en Pierre van Hooydonk (via een strafschop) die voor de doelpunten zorgden.

Cees van de Reest twee maal feestvarken

Vrij kort na de winterstop stond voor Steenbergen de uitwedstrijd op het programma tegen De Schutters uit Stampersgat, op dat moment nog steeds de koploper van de 4e klas. Steenbergen won die wedstrijd krap met 0-1 dankzij een door Pierre van Hooydonk benutte strafschop, toegekend wegens een overtreding binnen de 16 op Ger de Jong.
De Blauwwitten kwamen daardoor op gelijke hoogte met De Schutters maar namen een week later alleen de leiding doordat De Schutters zijn wedstrijd verloor tegen Sc Kruisland en Steenbergen met 1-0 wist te winnen van Noordhoek, dankzij een doelpunt van John Bakx op aangeven van aanvoerder Cees van de Reest.
Diezelfde Cees van de Reest werd voorafgaand aan de wedstrijd tegen Noordhoek door het bestuur in de bloemetjes gezet vanwege het feit dat hij zijn 400e officiële wedstrijd ging spelen voor Steenbergen.
En enkele weken later waren er wederom bloemen voor de Steenbergse aanvoerder omdat hij tijdens de jaarlijkse sportman/vrouw verkiezing van de gemeente Steenbergen werd gekozen tot sportman van het jaar 1987.
Synoniem voor Cees van de Reest stond zijn ‘buitenkantje voet’ hetgeen hij als jeugdtrainer bij zijn vereniging ook bijna al zijn leerlingen wist aan te leren.
En ondanks zijn Zeeuwse inslag was Cees in de loop van de jaren een echte Blauwwitter geworden, die voor iedere trainer een vaste waarde was als speler in het eerste elftal.

Knotsgekke laatste wedstrijd tegen RSV

De voorlaatste competitiewedstrijd die voor Steenbergen op het programma stond was thuis tegen Grenswachters en werd met 2-0 gewonnen dankzij doelpunten van André Oerlemans en Pierre van Hooydonk, maar ook de nummer twee op de ranglijst, welke plaats inmiddels was ingenomen door Meto uit Hoogerheide, wist zijn wedstrijd tegen Patrijzen te winnen.
Met nog één wedstrijd te gaan was Steenbergen de koploper met 31 punten, gevolgd door Meto met 29 punten.
Als laatste wedstrijd moest Steenbergen op zondag 15 mei 1988 in Rucphen aan de bak tegen R.S.V. en stond er voor Meto een uitwedstrijd tegen Walcheren op het programma.
En in die laatste wedstrijd, waar Steenbergen dus voldoende zou hebben aan een gelijkspel en zelfs bij een nederlaag nog kampioen zou worden als Meto niet zou winnen van Walcheren, kwam Steenbergen “van de hel in de hemel”, zoals dagblad De Stem sportjournalist Chris van Wijk het in zijn krant verwoordde.
De ploeg van Rob Hellendoorn was in de eerste helft totaal zichzelf niet, was veel te gespannen en liet zich volledig overlopen door gastheer R.S.V.
Al na 10 minuten kwam R.S.V. op een 1-0 voorsprong , halverwege de 1e helft gevolgd door een tweede treffer en kort voor de thee werd de ruststand bepaald op 3-0 voor R.S.V.

Mogelijk hebben de Steenbergse spelers een beetje moed geput uit het feit dat de ruststand bij Meto nog 0-0 was , feit was in ieder geval dat er in de 2e helft een totaal andere Bauwwit ploeg op het veld stond. Aanvankelijk sloeg het pech vogeltje toe.
Pierre van Hooydonk trof met een kopbal de R.S.V.-lat, (zie foto) Ronald Huijgens trof zelfs 2 keer het houtwerk maar in de 20e minuut was het dan eindelijk wel raak.
Het was Corné de Regt die in de 20e minuut voor de 3-1 zorgde, waarna Steenbergen nog heftiger ten aanval trok.
Een treffer van Pierre van Hooydonk werd (overigens terecht) wegens buitenspel afgekeurd en 10 minuten voor tijd mikte de lange spits wederom een kopbal op de lat.
De snelle John Bakx reageerde echter attent en zorgde alsnog voor de aansluitingstreffer waardoor de achterstand nog slechts 1 doelpunt was.
In de 85e minuut leek dat ene doelpunt gescoord te gaan worden, maar het schot van John Bakx ging via de binnenkant van de kruising weer terug het veld in.
En toen bijna iedereen zich al had verzoend met de nederlaag kwam dan toch nog de gelijkmaker.
Vier minuten voor tijd mocht Ronald Huijgens de zoveelste hoekschop nemen en wat aanvoerder Cees van de Reest haast nooit deed, deed hij deze keer (gelukkig) wel.
Hij ‘kopte’ de bal tegen de R.S.V. touwen en bracht daarmee zijn ploeg op gelijke hoogte met R.S.V.( zie foto)
De 3-3 was voldoende om het kampioenschap te behalen en dat gebeurde dan ook.
Achteraf gezien gebeurde dat op een manier die bijna niet te bevatten was, maar daarom was het des te mooier om na deze voetbalthriller te mogen gaan feesten en te mogen promoveren naar de 3e klas.
En aanvoerder Cees van de Reest zal zijn treffer niet snel vergeten ,want zo vaak heeft de begaafde technicus in zijn voetballoopbaan niet gescoord.
Na afloop van de wedstrijd werd overigens bekend dat Meto in zijn uitwedstrijd tegen Walcheren niet verder was gekomen dan een 0-0 gelijkspel, dus ook bij een nederlaag zou Steenbergen het kampioenschap hebben binnen gehaald.

Ontvangst op het gemeentehuis

Uiteraard barstte het feest op het veld van R.S.V. direct na de wedstrijd spontaan los, ( zie foto) waarbij ook de vele meegereisde Steenbergse supporters zich niet onbetuigd lieten.
Spelers en begeleiders gingen op de schouders en knepen zichzelf eens in de arm om daarmee in de gaten te krijgen dat het, na die 3-0 achterstand bij rust, toch allemaal echt waar was.
Bij terugkomst in Steenbergen werd het gezelschap in een open wagen naar het gemeentehuis gereden waar burgemeester Derksen en wethouder Ad Adriaansen de kampioenen toespraken.
En vervolgens werd het kampioensfeest voortgezet in de kantine op het sportpark waarbij eveneens heel veel supporters aanwezig waren.

Pierre van Hooydonk winnaar Hotel Aarden Goalgetter Trofee

Pierre van Hooydonk bleek na afloop van de kompetitie de eerste winnaar te zijn geworden van de Hotel Aarden Goalgetter Trofee, die door uitbater Frans Joosse aan het begin van de kompetitie in het leven was geroepen.
De 18 jarige spits wist het net van de tegenstander in zijn eerste volledige seizoen als basisspeler van Steenbergen 1 maar liefst 14 keer te vinden, voldoende om winnaar te worden van de trofee.

Nog één seizoen

Pierre zou na dit seizoen nog 1 seizoen uitkomen voor Steenbergen in de 3e klas waarin hij , wederom onder leiding van trainer Rob Hellendoorn, met zijn ploeg op een gedeelde 2e plaats eindigde op de ranglijst achter kampioen Goes en gelijk met Roosendaal.
Daarna zou Pierre van Hooydonk vertrekken naar de toen nog betaald voetbal vereniging R.B.C. uit Roosendaal en wat er vervolgens met de veel scorende spits is gebeurd is bij iedere voetballiefhebber bekend.
Velen onder ons (waaronder ikzelf) waren op dat moment van mening dat deze stap te hoog gegrepen was voor Pierre, maar wat hebben we ons daarin ( gelukkig) vergist.
Tot op de dag van vandaag is de momenteel 50-jarige voormalig Welbergenaar een graag geziene gast bij diverse voetbalprogramma’s op T.V. en siert het hem dat hij een bescheiden persoon is gebleven met nog steeds kennis van zaken.
Pierre van Hooydonk heeft heel veel te danken aan zijn veel te vroeg overleden ouders moeder Corry en vader Jan die hem, vooral in zijn jeugdjaren, overal heen brachten en altijd bijstonden.
Benieuwd of zoon Sydney, momenteel speler van N.A.C. Breda, dezelfde weg gaat bewandelen als vader Pierre.

Foto 1 : Het elftal van Rob Hellendoorn net nadat het kampioenschap was behaald tegen R.S.V. Staand v.l.n.r. Rob Bosmans , Rob Hellendoorn (trainer) Corné van Dijk , Con de Groot ,Henk Smout , Ronald Huijgens ,Peter Kraaybeek, Corné de Regt en Jean Paul de Groot.
Zittend v.l.n.r. Joke Buuron ( verzorgster) Ronald Luysterburg , Pierre van Hooydonk , André Oerlemans , Barry de Wit ,Frank v.d. Wegen , Ger Dogge en John Bakx. en liggend daarvoor doelman Con van Kuijk. Aanvoerder Cees van de Reest ontbreekt op deze foto.

Foto 2 : Aanvoerder Cees van de Reest loopt juichend weg na zijn gelijkmaker 4 minuten voor tijd.
Foto 3: Spits Pierre van Hooydonk kopt de bal boven de uitkomende doelman van R.S.V. Zijn poging zou tegen de lat komen.