Thomashuis Welberg viert tiende verjaardag

STEENBERGEN – Het is groot
feest in het Thomashuis aan de Kapelaan Kockstraat op de Welberg. De
woongemeenschap is al tien jaar lang gevestigd in het hart van het dorp en dat
moet gevierd worden. Samen met de bewoners, begeleiders en natuurlijk met Hans
Deuling en Sylvia Bouwmeesters die dit hele decennium lang al aan het roer
staan van de voorziening waar zij zelf ook wonen. Huishond Prinses Leia zorgt
voor het koninklijke tintje bij alle festiviteiten waar de Brabantse
gezelligheid vanaf spat.

Hoewel zij allebei al hun
hele arbeidzame leven werkzaam waren in de zorgsector, was het openen van een
‘eigen’ Thomashuis een grote stap voor Sylvia en Hans. “Ik kwam op zeker moment
in aanraking met de Drie Notenboomen die kleinschalige woonvoorzieningen voor
specifieke doelgroepen ontwikkelt,” vertelt Sylvia. “Dat paste helemaal bij het
idee dat ik heb over hoe zorg er uit zou moeten zien. Dat het echt om zorg moet
draaien en niet om de administratieve rompslomp waar mijn werktijd steeds verder
door opgeslokt werd.”

Te snel, te veel

Sylvia’s partner Hans Deuling
was even enthousiast en niet veel later bevonden zij zich voor een bezichtiging
in de voormalige pastorie op de Welberg. Het gebouw en de omgeving voldeden in
ieder opzicht aan de eisen en de knoop werd doorgehakt. “Achteraf bleek dat we
veel te snel, veel te veel wilden,” weet Hans met de wijsheid der jaren te
vertellen. “De mensen die in deze regio in de doelgroep vielen, hadden al een
onderkomen.”

Eren en behouden

Meity de Neve, bewoonster van
het allereerste uur, bleek een uitzondering op de regel. “Toen ik hoorde dat
Syl bij ons van de Lambertijnenhof weg ging, heb ik gelijk gevraagd of ik met
haar mee kon,“ herinnert Meity zich nog als de dag van gisteren. “Ze wist toen
nog niet dat ze me erbij kreeg,” vertelt Hans met een knipoog. Plagerijtjes
tussen beiden zijn aan de orde van de dag, wat de gemoedelijke sfeer in het
huis alleen maar benadrukt. “Ik zeg altijd tegen Hans dat hij Sylvia moet eren
en behouden,” vertelt Meity met een serieuze, maar ook beetje ondeugende, blik
in haar ogen.

Foldertjes rondbrengen

Vanaf dag één werden de
nieuwe buren met open armen ontvangen in het dorp. “De mensen wilden alles van
ons weten, of wisten het al,” lacht Hans. Die acceptatie is volgens hem en
Sylvia mede te danken aan de open opstelling die het Thomashuis nastreeft. “We
doen altijd overal aan mee. Ook brengen we foldertjes rond voor bijvoorbeeld
Ontspanning Voor Welberg. Dat combineren we met onze wandeling.” De acht
bewoners bevestigen de bewering met een hardgrondig ja-knikken en een
uitgebreide opsomming van het volledige jaarprogramma. Bewoner Patrick van
Tilburg voegt daar nog een extra dimensie aan toe. Hij is als ervaren Vlaojestààmper
een groot gedeelte van het jaar druk bezig met de bouw van de carnavalswagen.

Altijd wat te vertellen

Alle bewoners van het Thomashuis hebben gedurende de week een baan of doen mee aan een andere vorm van dagbesteding . De een werkt in de horeca of op een zorgboerderij, de ander is actief in de groenvoorziening of maakt mooie kunstwerken en hebbedingetjes voor de verkoop. Die diversiteit aan dagbestedingen maakt dat er thuis altijd wat te vertellen is. “’s Avonds tijdens het eten vertellen we om de beurt wat we gedaan hebben en wat we meegemaakt hebben. Het is heel leuk om dat van elkaar te horen,” vertelt Loeloedji.
De interesse in elkaars bezigheden is volgens vaste medewerkers Christine en Suzanne kenmerkend voor de hechte familieband en de knusse gezelligheid: “Het is hier echt huiselijk.”

Naar Frankrijk!

Gedurende het feestjaar 2020
staat er van alles op het programma. Dat begon al in de eerste week van het
nieuwe jaar met een feest bij De Watertoren. Er staat de bewoners ook nog een
bijzondere vakantie te wachten. “We gaan naar Frankrijk!”,  klinkt het vol enthousiasme.

Alle feestvierders van het tienjarige Thomashuis bij
elkaar op de kiek: Staand: Sylvia met Prinses Leia, Sinyo, Frans, Hans,
Patrick. Zittend: Meity, Rebecca, Loeloedji, Ellen en Tessa

Door: Dasja Abresch