Steenbergenaar Chiel Veraart heeft vertrouwen in realisatie camping ‘Fort Henricus’

STEENBERGEN – Als Chiel Veraart vandaag groen licht zou krijgen voor zijn camping, dan zou hij morgen aan de slag gaan. Al acht jaar lang broedt de Steenbergenaar op het idee om naast Fort Henricus aan de Schansdijk een natuurcamping op te zetten waar mensen met een verstandelijke beperking werken. Anno 2018 krijgt Veraart voor het eerst het gevoel dat het zomaar eens zou kunnen lukken. 

Deze hoopgevende kriebeling wordt veroorzaakt door het project Waterpoort dat de haken in het fort heeft geslagen. Binnen dit project werken tal van organisaties met belangen op of om het terrein samen aan één toekomstvisie. Onder hen de eigenaar, Vereniging Natuurmonumenten, de gemeente Steenbergen, Waterschap Brabantse Delta, de provincie en een keur aan ondernemers en inwoners. Daar komt nog bij dat er momenteel veel aandacht is voor de militaire historie in westelijk Brabant. Er wordt veel geld, tijd en energie gestoken in de wederopstanding van de West-Brabantse Waterlinie als onderdeel van de Zuiderwaterlinie. Daar bovenop is in Steenbergen de Expeditie Nassau al ruim een jaar onderweg. Hiermee wil de gemeente haar militaire verleden oppoetsen en er een economische draai aan geven. 

Tussen wal en schip

Hoewel het niet de bedoeling is dat er op het fort zelf grootschalige activiteiten plaats gaan vinden, kan juist de verbinding met ontwikkelingen in de omgeving een toeristisch/recreatieve impuls aan het hele gebied geven. Het plan van Veraart om op de akker naast het fort, tussen de Schansdijk en de Vlietpolderdijk, een camping te beginnen, is daar een voorbeeld van. 
De grond is al generaties lang in eigendom van de familie Veraart. Initiatiefnemer Chiel is een telg van dit Steenbergs geslacht.  In het dagelijks leven is hij begeleider van mensen met een verstandelijke beperking bij SDW. “Door de transities in de zorg, zie ik dat jonge mensen tussen wal en schip vallen. Zij kunnen niet meer terecht bij een werkvoorzieningsschap maar het bedrijfsleven zit ook niet op hen te wachten. Zij komen achter de geraniums terecht en dat kan nooit de bedoeling zijn.”

Omringd door dijken

Juist het concept van een natuurcamping kan deze mensen een zinvolle dagbesteding en kans op regulier werk bieden. “Neem alleen al het onderhoud van het terrein en de omgeving: Het opruimen van het zwerfafval, wat hier een behoorlijk probleem is, en de groenwerkzaamheden.”
Volgens Veraart past het concept van een natuurcamping perfect op de familiegrond. “Ik wil anderhalve hectare naast het fort bestemmen voor de camping. Dit stuk is op een speelse manier omringd door dijken waardoor het in de luwte ligt. Dankzij de verdiepte ligging hebben de campinggasten geen zicht op de A4 en het geruis van de bomen heft het geluid van het verkeer op.”

Enthousiast

De afgelopen periode heeft de Steenbergenaar de tijd genomen om de bereidheid bij andere organisaties te peilen. “Iedereen is enthousiast. De Plusbus ziet mogelijkheden om de SDW-mensen te vervoeren, zwembad De Meermin  ziet er brood in om toegangskaarten tegen een gereduceerd tarief aan te bieden aan campinggasten, de scouting zou hier activiteiten kunnen organiseren. De mogelijkheden zijn eindeloos. Ook wanneer er bij het fort een horecagelegenheid komt, zouden de mensen van de SDW daar misschien aan de slag kunnen en doorgroeien naar regulier werk, want dat is wel de insteek.”

Niks bijzonders

Als enig vast gegeven op de camping wil Veraart een centraal gebouw neerzetten. “Hierin komen de sanitaire voorzieningen, een kleine receptieruimte en een plek waar de mensen van SDW een kopje koffie kunnen drinken. Niks bijzonders. Er komt geen winkel en geen kantine, dat past niet bij een natuurcamping. Tijdens de onlangs gehouden inspiratieavond over Fort Henricus tekende een cartoonist dit gebouw als een heuvel in het landschap, compleet met grasdak. Ik vond dat een erg goed idee.” 
Qua verstoring van de rust, voorziet de initiatiefnemer geen problemen. “Natuurcampings zijn er juist voor mensen die van rust, ruimte en niet teveel gedoe houden. Er komen ook geen vaste plekken. Wanneer het seizoen voorbij is, staat er alleen nog het voorzieningengebouw. Verder niets.” 

Vader op zoons

Kinderen zullen zich er zeker prima kunnen vermaken, meent Veraart. “Ik kom hier al vanaf mijn jongste jeugd en het gebied heeft al het avontuur in huis dat een kind nodig heeft.” Veraart houdt zijn eigen zoons Hero en Rens voor ogen bij de ontwikkeling van zijn plannen. “Eerlijk gezegd had ik het zonder hen misschien al wel opgegeven. Maar het lijkt mij prachtig wanneer camping Fort Henricus en dagbesteding De Ster in de toekomst van vader op zoons wordt overgedragen.” 

Verfrissend

Toch is de huidige opleving rond het fort voor Chiel het laatste traject is dat hij wil doorlopen. “Wanneer ik aan het eind van dit jaar niet de zekerheid heb dat ik op termijn echt kan beginnen, houdt het op. Het mag gerust nog drie jaar duren voor ik daadwerkelijk in bedrijf ben maar ik wil nu wel concreet ergens naartoe gaan werken. Ik heb er vertrouwen in dat dat gaat lukken. Er wordt nu gedacht in mogelijkheden, niet in barrières en dat is al verfrissend ten opzichte van de afgelopen jaren.”

Met op de achtergrond Fort Henricus toont Steenbergenaar Chiel Veraart de visuele verbeelding van ‘zijn’ camping die een cartoonist maakte tijdens de inspiratieavond over het fort. 

Foto: Dasja Abresch © Steenbergse Courant

Door: Dasja Abresch