Scary Sprookjes en veel gegriezel in Dinteloord

DINTELOORD – Zaterdagavond was het onrustig in  de straten van Dinteloord. Overal liepen groepjes mensen en er klonken ijzige kreten. Huizen waren versierd, deuren stonden open. Dit allemaal vanwege Halloween, dit jaar in het thema ‘Scary Sprookjes’.

‘Welke route durf jij aan?’

Jaarlijks wordt in Dinteloord flink uitgepakt met Halloween. Dit jaar stond de griezeltocht in het teken van ‘Scary Sprookjes’. Het schoolplein van de Petrus en Pauluskerk was omgetoverd tot een sprookjesbos waar bezoekers konden kiezen tussen een enge en een kindvriendelijke route. “Want Halloween vier je samen” vertelt één van de organisatoren bij de entree. Ze moet meteen weer aan de slag, want er staat een lange rij bezoekers voor de poort. Tegen zeven uur is de wachttijd opgelopen tot ruim een half uur!  De wachtrij op zich is al een attractie. Kinderen geschminkt met zwarte ogen, vaders als vampier, moeders als heks. Het is een bont en blij gezelschap. Want ondanks de duistere uitdossing heeft iedereen er plezier in. Ondanks het lange wachten geniet iedereen van de spanning die zich langzaamaan opbouwt. “Is het erg spannend?” vraagt een meisje in de rij. Het, ‘Nee hoor, het zijn allemaal gewone mensen’ stelt haat gerust. Eenmaal binnen wordt iedereen gecheckt. “Heeft u de corona app? Ja hoor, op papier is ook geen probleem” vraagt een kleurrijk uitgedoste dame. “Wilt u de kinderroute volgen, of durft u door het scary sprookjesbos?” Natuurlijk gaan alle tieners en volwassenen door het scary sprookjesbos. Wie snel schrikt krijgt misschien wel een beetje spijt. Want zodra je binnen bent begint het. “Whahaha” lacht een man met roodomrande ogen. “Wilt u een kopje thee? Wilt u een kopje thee!!!” Hoewel je weet dat hij opspringt en het kopje in je richting werpt, is het natuurlijk schrikken. Wat meteen opvalt is de professionaliteit van acteurs en hoe goed ze verkleed zijn. De schmink is prachtig, zelfs als je niet van het genre houdt. De hele tocht, in het donker, zit vol momenten van schrik. Je wéét dat er iemand tevoorschijn komt, maar toch is het gillen als een ridder ‘BOE’ tegen je zegt.

“Het is geweldig!”

Een jongetje, stoer want hij durft gerust door het enge sprookjesbos, hangt al snel bij papa op de arm. Met een wit gezichtje komt hij op het schoolplein. Daar begint de kindvriendelijke route. Eftelingtaferelen en muziek. Een trollenkoning op zijn troon. Hij is de schrik van eerder alweer vergeten. Bij de uitgang krijgen alle deelnemers een route uitgereikt. In het hele dorp zijn versierde huizen, al dan niet toegankelijk. In groepjes zwerven families en jongeren door de straten. Op zoek naar spanning. Die spanning vonden de vier vriendinnen Mayleen, Gaby, Alexa en Tara volop. “Het is geweldig!” roepen ze in koor uit. De meiden lopen door het sprookjesbos bij de kinderopvang. Sneeuwwitje, in het dagelijks leven juf Claudia van de kinderopvang, wenst hun veel plezier in het bos toe. De meiden luisteren aandachtig en merken niet dat een ‘monster’ achter hen opduikt. Het gegil van de vier meiden moet tot ver in de omgeving te horen zijn! Het bos zit ook hier vol griezelige momenten. Roodkapje die plots opduikt uit het niets, een heks die losse ledematen opveegt. De meiden genieten met volle teugen. Aan het einde van hun bezoek krijgen ze een gezonde versnapering van sneeuwwitje uitgereikt. Een appel mét een dikke spin erop. Met een vrolijk “Dank u wel!” nemen de meiden afscheid. Op weg naar een volgend avontuur.

Tekst: Tineke Feskens  Foto’s: Jan de Langen © Steenbergse Courant / KijkopSteenbergen.nl

Beelden bij dit artikel