Primurkus 44 jaar: “Zonder gemekker van vrouwen blijf je het langst bij elkaar”

STRIENESTAD – Vanavond,  zaterdagavond viert Strienestads ‘oudste’ dweilband, ‘De Primurkus’, de 44ste verjaardag tijdens het Gouwe Ouwe Jubileejumbal in grand-café De Keuning. Vanaf (let op!) 19.00 uur komen 4 x 11 jaar aan muzikale hoogtepunten en ouwe herinneringen aan gouwe tijden in beeld en geluid voorbij. Wie zin heeft, is welkom om het feestje mee te vieren.

De gastheren van de avond zijn de 17 mannen die samen de Primurkus anno 2020 vormen. Vrouwen hebben nog nooit deel uitgemaakt van het gezelschap en dat zal ook nooit gaan gebeuren, zo bezweren de mannen. “Volgens ons is dat juist de reden dat we al zo lang bestaan,” mag woordvoerder Sjoerd Brattinga namens de band vertellen. “Andere bands zijn in die tijd ten onder gegaan en vaak lag daar dan toch wel gedoe door of rond vrouwen aan ten grondslag. Zonder gemekker van vrouwen blijf je het langst bij elkaar.”

Hechte vriendenclub

Dat betekent overigens niet dat het altijd koek en ei is binnen de band. “Helemaal niet, maar wij hebben mensen die in staat zijn om daar met een goed gesprek oplossingsgericht weer aan uit te komen. Het vergt inzet, moeite en energie maar zolang je iedereen in zijn waarde laat, kom je er altijd wel aan uit.”
De afgelopen elf jaar hebben de Primurkus door overlijdens afscheid moeten nemen van heel wat leden. “Dat hakt erin, maar brengt je als groep ook dichter tot elkaar. We zijn er een hechte vriendenclub door geworden.”
Een vriendenclub waar toch ook de vrouwen bij horen. Want al zullen zij nooit en te nimmer tot de band toegelaten worden, toch spelen zij een hele belangrijke rol. Ook tijdens de jubileumviering waar ‘De Primadonna’s’ samen met het ‘Bietboeren & Meerminnen-koor’ van zich laten horen.

Rebelse introductie

De geboorte van de Primurkus is te danken aan Jac Gladdines die elf dagen voor de carnaval van 1975 met het idee op de proppen kwam. Dat bleek wat te kort voor de carnavalskar, maar dat gaf mede-oprichters Jan Ligtenberg, Piet Delhez en Jan Gelten een jaar de tijd  om de Primurkus stevig in het zadel te krijgen. In 1976 presenteerde de band zich voor het eerst op geheel eigen wijze. Dat wil zeggen dat de Primurkus dwars door de ceremonie van de stichting marcheerde. Deze rebelse introductie had veel te maken met de aanleiding om de band te beginnen. “De tot dan toe actieve bands hoorden bij een orkest of een muziekvereniging. Het was eigenlijk ‘ not done’ om als onafhankelijk dweilband mee te doen,” blikt Brattinga terug naar voor zijn tijd.
De verhouding tussen de Primurkus en de stichting zou door dit incident nog jarenlang wat gevoelig liggen, maar is inmiddels allang weer koek en ei. Of het aanstaande zaterdag toch nog tot  wraakacties gaat komen, houdt de woordvoerder in het midden. “De stichting heeft toegezegd dat niet te doen, maar zeg nooit, nooit.”

Multicultureel

De eerste helft van het bestaan waren de Primurkus veel meer dan alleen een band. Ze organiseerden tal van theatrale uitvoeringen zoals de Maskeraode en het Spel op de Mart. Toen na 22 jaar de oude garde afzwaaide, heerste algemeen de verwachting dat het wel gedaan zou zijn met de Primurkus. Niets bleek echter minder waar. “We stapten wel af van het ‘multiculturele’ karakter en richtten ons alleen nog maar op de muzikale kwaliteiten. Daarmee redden we het tot op de dag van vandaag prima.”

Primeuren Expres

Warme herinneringen dragen met name de wat oudere leden aan de Primeuren Expres, de eigen trein van het muziekgezelschap. “Tijdens de carnaval gingen we echt van hot naar her. Ook naar de buitencafé’s zoals De Maai en de IJskelder. Op zeker moment waren we het zat om allemaal met auto’s te moeten rijden en ontstond het idee van de trein. Jac Gladdines was in het dagelijks leven buschauffeur dus dat kwam goed uit.”

Goed te volgen

Hoewel de trein vele jaren geleden voorgoed in de remise verdween, zal hij prominent aanwezig zijn in filmpjes die tijdens de jubileejumavond voorbij komen. “We hebben vier blokken van elf jaar waarin we filmpjes en fotomateriaal laten zien. Wij spelen in die tijd zelf de nummers uit dat tijdvak.” Na 22.11 uur begint de feestavond en is de beurt aan de andere dweilbands. De filmpjes zullen gedurende de hele avond te zien zijn. Dankzij meerdere beeldschermen en medewerking van het Filmcollectief Steenbergen valt alles goed te volgen.
Hoe de toekomst van De Primurkus eruit ziet, is volgens Brattinga geen onderwerp van gesprek binnen de band.  “We denken er niet teveel over na. We gaan gewoon op dezelfde voet verder. Dat is al 44 jaar goed gegaan dus waarom zouden we dat veranderen?“

Foto: Met 44 jaar zijn de Primurkus behoorlijk op leeftijd voor een dweilband, maar de leden zien er toch nog fris en fruitig uit. Dat is mede te danken aan de nieuwe jas die zij zichzelf cadeau hebben gedaan en waarmee zij aanstaande zaterdag voor het eerst in het openbaar verschijnen.

Tekst: Dasja Abresch – foto Marjolein Oerlemans ©