Jonge wielrenner Tom Jansen vertrekt naar Burkina Faso voor etappekoers

WELBERG – Hij heeft net een succesvol wielerseizoen in de Clubcompetitie afgesloten, heeft een contract bij een nieuwe ploeg op zak en stapt binnenkort op het vliegtuig naar Afrika voor een etappekoers. Kortom: het ontbreekt de 21-jarige Welbergenaar Tom Jansen niet aan ambitie en succes. Qua niveau zit hij nog net onder de profs, maar hij rijdt al wel in hun wedstrijden mee. “Ik heb veel over voor mijn sport, en prof worden is natuurlijk mijn droom”, zegt Tom Jansen.

Maar liefst 8 inentingen heeft hij moeten halen om beschermd naar het West-Afrikaanse land Burkina Faso te vetrekken op 25 oktober. Hij is benaderd door het Global Cycling Team Holland om daar samen met andere talentvolle wielrenners een topprestatie neer te zetten.

Zijn vliegticket moet hij zelf bekostigen, maar daar staat tegenover dat er bij winst ook een aardig bedrag te winnen valt.

Voedselvergiftiging

“Ik heb er maar kort over na moeten denken, want het avontuur trekt me wel. Bovendien heb ik al eerder in een ver land een wedstrijd gereden, en dat beviel goed”, vertelt Tom Jansen.

Op de foto’s van die wedstrijd, op het eiland Martinique in de Caribische zee, spreekt het ingevallen, bezwete gezicht van Tom boekdelen. “Ja, daar was ik inderdaad helemaal gesloopt”, glimlacht hij. Ook deze etappekoers in Burkina Faso zal het nodige van zijn lichaam vragen, maar hij kan naar eigen zeggen wel een stootje hebben.

“We moeten van de ploegleider wel wat eigen voedsel meenemen zoals pasta en pindakaas. Ook mogen we daar geen kip eten, vanwege kans op voedselvergiftiging. Het zijn in feite twee wedstrijden: eentje is de wedstrijd zelf en de andere is het doel om niet ziek te worden”, legt hij uit. Met de overgang van temperatuur, van 15 graden naar minimaal 40 graden Celsius, heeft hij geen problemen. “Ik fiets graag in de warmte. Het is juist kou en regen waar ik moeite mee heb”.

Aanbiedingen

Toch is het juist de Hollandse wind die om zijn oren suist als hij Zeeland inrijdt voor zijn trainingen. Zo’n 500 kilometer per week haalt hij wel. Deze winter zal hij nog een aantal maal met zijn ‘oude’ ploegmaatjes van Team Eerens Stormvogels Veendam trainen alvorens hij in januari van start gaat bij een nieuwe wielerploeg. Veendam was geen logische plek voor een Brabantse jongen. Hij kwam er terecht via zijn stage bij een bedrijf gespecialiseerd in fietskleding. Het Veendammer team viste hem binnen maar moet nu met lede ogen aanzien dat het talent vertrekt. “Ik heb het daar echt naar mijn zin gehad maar het was ook ver weg van mijn vrienden en familie. Bovendien heb ik van 12 ploegen aanbiedingen gekregen en heb gekozen voor diegene die mij de beste voorwaarden biedt. Dat is de Haagse wielervereniging HSK Trias. Daar kom ik in het team Mooi Jong, dat is het nieuwe elite- en belofteteam”.

Eigen boontjes doppen

Verder heeft hij pas geleden zijn handtekening gezet onder een contract bij een bedrijf dat gespecialiseerd is in het verkopen van domeinnamen op internet. De uren die hij daarvoor werkt zal hij combineren met zijn trainingen. Maar eerst de koers in Afrika. Moeder Debbie Koenraadt is er inmiddels wel aan gewend dat haar zoon z’n eigen boontjes dopt. “Het is voor mij juist beter om bij dat soort wedstrijden niet aanwezig te zijn, want dan ga je je juist zorgen maken. We steunen hem in zijn doelen, maar pushen hem niet. Sterker nog; ik zeg juist eerder: zou je niet een keertje thuisblijven?”, zegt ze lachend. Grote valpartijen heeft Tom Jansen gelukkig nog niet meegemaakt, al is zijn moeder wel een keer opgebeld dat hij bij een wedstrijd met de ambulance was afgevoerd. “Toen was ik recht op een vluchtheuvel afgereden en mocht ik niet verder rijden van het ambulancepersoneel. Daar was ik best pissig om, want het was nog maar 5 kilometer tot de finish en ik had er al bijna 200 kilometer opzitten. De pijn van al die schaafwonden voelde ik niet eens; ik was meer bezorgd of mijn fiets nog heel was”, besluit hij.

Foto: De 21-jarige Tom Jansen durft het wieleravontuur in Afrika wel aan.

Door Nicole van de Donk