Indrukwekkende herdenking Watersnoodramp

NIEUW-VOSSEMEER – Onder grote belangstelling is vanavond in Nieuw-Vossemeer de Watersnoodramp van 1 februari 1953 herdacht met een indrukwekkende herdenkingsdienst in de Joannes de Doperkerk en een stille tocht naar het Watersnood-monument in de Voorstraat, waar burgemeester Saskia Bolten een krans legde.

Het Steenbergse gemeentebestuur was in groten getale vertegenwoordig bij de herdenking, 60 jaar na dato, georganiseerd door de Nieuw-Vossemeerse Dorpsraad in samenwerking met de katholieke en de Nederlands Hervormde kerkgemeenschap.

De Joannes de Doperkerk aan de Achterstraat zat grotendeels vol bij de dienst, ter nagedachtenis aan de slachtoffers, maar ook bedoeld tot steun van hun nabestaanden en alle dorpelingen die de Watersnoodramp aan den lijve ondervonden. Dominee Henk van het Maalpad en pastoor Hans van Geel voerden het woord, evenals burgemeester Bolten.

,,De Watersnoodramp was een dure les, met vele levens betaald, die ons heeft geleerd om waakzaam te zijn en te blijven. We mogen de kracht van de natuur nooit onderschatten en ondanks alle huidige techniek moeten we doortastend omgaan met signalen van mensen zelf. Dat is het minste wat we voor de slachtoffers en de nabestaanden kunnen doen,’’ zo sprak zij.

Inwoonster Truus Bosters vertelde uit haar eigen herinnering hoe zij als kind van 9 de ramp beleefde, op de zolder van haar ouderlijk huis, waar het gezin doodsangsten uitstond en langs moest wachten op hulp. Een indringend verhaal, waar ademloos naar geluisterd werd en dat tot een spontaan applaus leidde. Ook het stemmige, zelfgeschreven lied van zanger/gitarist Jan van de Velde, met begeleiding van Jan Luyks op contrabas, mocht op veel ‘bijval’ van de toehoorders rekenen.

Leerlingen van basisschool Merijntje lazen alle namen voor van de vijftig dodelijke slachtoffers die in Nieuw-Vossemeer te betreuren vielen bij de Watersnoodramp. Voor al deze overledenen werden kaarsjes aangestoken. Terwijl dit gebeurde, kon je in de kerk een speld horen vallen.

Aan het einde van de respectvolle en ingetogen dienst, met muziek van Semper Crescendo en zang van het kerk- en dameskoor, klonk het Wilhelmus. Vervolgens ging het in stille tocht naar de Voorstraat, voor de kranslegging bij het Watersnoodmonument. In gemeenschapshuis De Vossenburcht was iedereen die dat wilde na afloop van de herdenking welkom voor een samenzijn, waarbij heemkundekring Ambachtsheerlijk Nieuw-Vossemeer foto’s en filmbeelden vertoonde van de ramp.