“Als trainer van het eerste elftal ben je ook het visitekaartje van de club”

STEENBERGEN – Hij zal niet ontkennen dat het een lastige start was afgelopen zomer, toen hij als onbekende naam aantrad als trainer van het eerste elftal van VV Steenbergen. Met een hele rits nieuwe spelers in het team beginnen en dan meteen de eerste wedstrijden verliezen. Het voordeel daarvan was dat de lijn alleen maar kon stijgen en dat is inmiddels ook gebeurd. Robin Borremans (33) zit nu stevig in het zadel bij de blauw-witte club, de sfeer in het team is goed en de laatste wedstrijden zijn gewonnen. “Dat is meteen mijn doelstelling voor de komende tijd: de beleving als groep zoals we die nu hebben, verder doorzetten.”

Voor zijn eigen gemoedstoestand zou het sowieso beter zijn als zijn spelers elke week de winst binnenhalen, omdat hij een gruwelijke hekel heeft aan verliezen. “Als we verliezen terwijl ik weet dat er kansen zijn blijven liggen, heb ik daar tot dinsdag last van. Dan kom ik bij de training aan en kan ik er weer voor gaan. Onlangs sprak ik een bekende trainer die daar na al die jaren ook nog steeds last van heeft, dus ik ben gelukkig niet de enige”, relativeert Robin Borremans zijn winnaarsmentaliteit.

“Als jonge trainer goede connectie met spelers”

Het enthousiasme en de energie spatten eraf bij de jonge trainer. Na drie operaties aan zijn knie jaren geleden moest hij helaas zijn actieve voetbalcarrière bij ’s Gravendeel beëindigen, maar het trainen van de jeugdteams daar beviel hem goed. Met de A1 werd hij direct in het eerste jaar kampioen. Blijkbaar heeft Robin het vermogen om mensen aan zich te binden, want toen hij naar ZBVH in Zuid Beijerland vertrok, gingen twee spelers uit eigen beweging met hem mee. “Eentje van hen kwam daarna met het plan om mij ook naar Steenbergen te volgen, maar die afstand bleek toch iets te groot. Omdat ik natuurlijk een relatief jonge trainer ben, weet ik wat er speelt bij die jongens en heb ik snel een connectie. Ik heb daar zelf ook plezier in, al blijft er natuurlijk wel altijd een bepaalde afstand omdat je de trainer bent.”

Assistent Tim van der Ree goud waard

Om tot die positieve onderlinge sfeer en resultaten te komen, moest Robin wel eerst zoeken naar de juiste manier van coachen, omdat nu eenmaal elke groep weer anders is. “In het begin kwam ik er al snel achter dat ik mijn eigen regeltjes over het voetbalspel zoals ik ze zie, opzij moest schuiven. Ik kon wel zeggen waarom ik vond dat ze op een bepaalde manier moesten voetballen, maar pas als ze zien dat het werkt krijg je dat respect. Mijn assistent Tim van der Ree is daarbij goud waard. Hij kent alle jeugdteams goed, en daar zijn toch veel jongens vanuit doorgestroomd. We zijn het best vaak niet eens, maar uiteindelijk staan we altijd samen voor 100 procent achter het besluit.”

Altijd met voetbal in zijn hoofd

Het mooiste compliment dat Robin kon krijgen, was dat vooral door de positieve input van de spelers, zijn contract bij VV Steenbergen is verlengd. “Daar doe je het tenslotte allemaal voor. We zijn trots op hoe onze jongens zich ontwikkelen en hoe ze als een echt Steenbergs team binding hebben met de club. Zelf ga ik slapen met voetbal in mijn hoofd en ik sta er weer mee op. Ik zie mezelf niet alleen als trainer van het eerste, maar zeker ook als uithangbord voor VV Steenbergen. Ik hoop in de toekomst nog meer te kunnen betekenen voor de club. ”
En alsof de duvel ermee speelt komt er net een jonge knaap binnenlopen die zich wil aanmelden als lid. Met een stralende lach heet Robin Borremans hem welkom en helpt hem aan een formulier.

Foto: Robin Borremans heeft de positieve flow te pakken met het eerste elftal van VV Steenbergen en tekende graag bij voor het volgende seizoen.

Foto: Nicole van de Donk ©Steenbergse Courant
Door: Nicole van de Donk